Bir söz vardır, “Bir musibet, bin nasihattan iyidir” diye…  

Kendisini bekleyen tehlikelere karşı tüm uyarılara kulak tıkayanların,  ne yazık ki felaketi yaşadıktan sonra aklını başına topladığını vurgular bu söz…

Aslında hiç hoş bir şey değil ama, galiba doğru… Birçok örneği görülmüştür çünkü… O yüzden hayatımız “keşkelerle” dolu…

KSK’nin bugün yaşadığı durum bu işte… 

Karşıyaka’yı gönülden seven, yeşil kırmızı aşığı herkes bugün, geçmişe bakıp “keşke” diyor…

Keşke şampiyonluk sevdasıyla yapılan hesapsız harcamalar olmasaydı… 

Keşke; yaşı kemale ermiş futbolculara milyonlar vermek yerine, altyapıdaki pırıl pırıl gençlerin önü açılsaydı…

Keşke; KSK’nin basketbolda bir ekol olduğu, 1987’deki iki kupalı şampiyonluğun altyapıyla geldiği unutulup, başarı için toplama takımlara para dökülmeseydi…

Keşke; futbolda, basketbolda “şampiyonluk şarkılarıyla” har vurup harman savururken, vergiler, sigorta primleri ötelenip, bugünkü borç batağı oluşmasaydı…

 Uzayıp giden “keşkeler”, KSK’yi son iki kongrede ayak üstü oluşturulan listelerle, kayyuma gitmekten kurtulur hale getirdi…

Durum bu… Ama; son kongrede “Kimse yoksa, ben varım” diyen Başkan Aygün Cicibaş, daha önce nasihatları dinlemeyenlerin aksine KSK’nin başına gelen “musibetten” ders çıkarmışa benziyor…

Burhanettin Basatemur’un söylemleri, futbolda teknik direktör seçiminin doğru olduğunu gösteriyor. Gençlere önem vermesiyle tanınan Basatemur’un bugüne kadar kadroya katılmasını sağladığı Alpay Eroğlu, Mücahit Aslan, Erol Zöngür 24-25 yaşında. Yönetimin 727 bin lirayı bulup, kadroda kalmasını sağladığı Kadir Bakırtaş ise 22. Altapıdan yetişen ve profesyonel sözleşme imzalatılan Berat Şahin 19, Selim Demirci 18 yaşında… 

Aygün Cicibaş, eski başkanı Azat Yeşil’in verdiği maddi destekle futbolda “Şampiyonluk şarkıları” söylemek yerine,  bir yandan camiaya çağrısı yapıyor, diğer yandan sponsor arayışıyla çarkı döndürmek için kaynak bulmaya çalışıyor… 

Geçiş dönemiyse, geçiş dönemi… Feda ise feda… Bence kimseyi gaza getirmeden, kulübün geleceğini düşünerek atılan adımlar doğru… 

O halde KSK yönetimi, basketbol için de aynı çizgide yürümeli…

KSK’nin basketbolda ekol olduğu, gerek Türkiye’de, gerekse Avrupa’da tanınan bir marka olduğu unutulmamalı ve bu prestijli konumu korunmalı.

Pınar’ın bundan böyle sadece altyapıya destek verecek olması, aslında KSK için yeni bir şans. Pınar gibi güçlü bir firmanın sağlayacağı ekonomik olanaklarla, KSK basketbol altyapısı, eski günlerdeki gibi yetiştiricilik kimliğini yeniden kazanabilir. 

Ancak, Basketbol Süper Ligi’nde mücadele eden A Takım için yeni sponsor arayışı, titizlikle yapılmalı… Takımın sistemi, hedefi belirlenmeden, rotası çizilmeden,  sadece parayı verecek diye sıradan bir sponsor ve toplama takımla alınacak yolun sonu, yine hüsran olur. 

Önceki yıllarda menajerlerin, yetenekli yerli ve yabancı oyuncuları vitrine çıkarmak için KSK’yi tercih ettiğine çok şahit olduk. Bu takımda parlayıp, en üst düzey takımlara giden çok sayıda basketbolcu saymak mümkün. O halde, son yıllarda basketbolda her nedense, birkaç istisna dışında gençliğe değil, tecrübeye yatırım yapmayı seçen, Ufuk Sarıca’nın tercihleriyle tribüne oynayan KSK, bu çizgiyi terk etmeli. Yine genç yıldızların parlatan bir  vitrine dönüşmeli…  Bu süreçte Pınar’ın desteğiyle ayağa kaldırılacak altyapı, KSK’nin basketboldaki asıl kaynağı haline gelmeli. 

Eğer tüm bunlar yapılmadan, yine günü kurtaracak adımlarla yola çıkılırsa, dilim varmıyor ama; herkesin maddi duruma ve dağılan kadroya bakıp “Bu sezon düşer” dediği KSK basketbol takımı, belki bu sezon değil ama ileride, böyle düşünenleri haklı çıkarır. Üstelik bu düşüş, KSK’nin basketboldaki marka imajına da büyük ölçüde zarar verir. 

Öyleyse fazla uzatmadan şunu söylemeliyim ki, futbolda şu ana kadar doğru adımlar atan KSK yönetimi, basketbol için dye doğru bir rota çizmelidir. Gelecekte yine “keşke” dememek için…