Vicdan diliyorum!

Güzel haberlerin üst üste geldiği, mutluluktan kendimizi kaybettiğimiz günlerin hatırına yazmak vardı! Gel gör ki gündem mevsime inat, insanın kanını donduran cinsten! Önce İzmir’deki orman yangınları için sıkışan kalp, sonra vahşetle kaskatı oldu! Uzun uzun yazasım yok ormanlar yanarken hissettiklerimi, Emine Bulut'un son sözlerinin kalbime nasıl oturduğunu, 10 yaşındaki çocuğuna kahroluşumu, arkası kesilmeyen vahşet haberlerini... Kurduğumuz cümleler farklı olsa da hissettiklerimizin aynı olduğundan eminim. Bu nedenle hislerimi yazmaktansa dileklerimi yazasım var.

Dileğim vicdan! 

Vicdanlı nesiller yetişmesi için kalbini ortaya koyan anne-babaların hep var olmasını diliyorum. Öğretmenin vicdanlısından eğitim alan nesiller, şefkatli mahalle esnafının minik belleklere kazınacak tatlı sözleri, komşunun duyarlısı da dileklerim arasında. Her biri farklı görünse de temel hep vicdan! 

Yolda yanından geçen bir çocuğa gülümsemek bile olsa yapacağın, sevgi bulaştırmayı iş edinenlerle nefes almak istiyorum. Yeterince travmamız varken birbirimize bir yenisini daha eklemektense hep birlikte iyileşip iyi hissedelim diyorum. 

Pollyanna ile uzaktan akrabaymışım gibi hissettirse de iyimser dileklerim, gerekirse onu da diliyorum! Alttan alta, bazen de uluorta hile, düzenbazlık, ihanet, kabalık öğreten karakterlerdense iyimserliğiyle belleklere kazınan Pollyanna ile uzaktan akrabalığa ‘her türlü varım’ diyorum!

Kıyamayan, incitmekten korkan, farkındalığı yüksek, sevecen bir nesil diliyorum. İster kırıntısı kalmış olsun, ister tüm hücreleri kaplasın, var olan umutla yola devam edebilmek istiyorum. Bir tamlama olmasından bağımsız, ‘ruh’ dendiğinde akla ‘sağlığın’ geldiği çağrışımları da buraya ekleyerek geri kalan tüm dileklerimi iyi niyetinize emanet ediyorum!